Portfolio → Serie Kabouters
De moed van kleine stappen.
Waar het kleine weer mag spelen en het hart weer licht durft zijn,
daar wijzen kabouters stil de weg naar het kind dat we nog zijn
(De kabouterserie is nog in wording, er volgen er meer. Deze zijn met olieverf op bestaande olieverfwerken van Ernya geplaatst inclusief houten baklijstjes. Eventueel kunnen ze ook in opdracht worden uitgevoerd).
Klaas Kleurvonk
Een nieuw begin schilderen
Techniek: Olieverf op paneel
Maat 10 x15 cm (3,9 x 5,9 inches)
Geadopteerd
Een klein kaboutertje,
met verf op zijn mouw,
geeft een lege pot
een vleugje groen en trouw.
Waar eerst alleen glas was,
groeit nu een begin:
een druppel verbeelding
en een wereld erin
Milo Mosvoet
Waar kleine wonderen wonen
Techniek: Olieverf op paneel
Maat 10 x15 cm (3,9 x 5,9 inches)
Onder de hoed van rood met wit,
waar het bos zijn adem houdt,
gluurt een klein kaboutertje
tussen mos en aarde goud.
Hij lacht stil achter de stam,
alsof hij zeggen wil, heel zacht:
in het kleine van het bos
woont de grootste wonderkracht.
Plukje, Druppel en Morsel
In elke hap een begin
Techniek: Olieverf op paneel
Maat 18 x 24 cm
In elke appel schuilt een spel,
een wereld klein, maar wonderwel.
Waar Plukje tilt wat zwaar lijkt soms,
en Druppel rust op ’t ronde om.
Waar Morsel proeft, een beetje kliedert,
en niemand zegt dat het moet minder.
Het kind in jou, het wacht niet luid,
maar fluistert zachtjes: “Kom, vooruit.”
Niet groot, niet snel, niet perfect gedaan
maar durf weer klein te zijn, en te bestaan.
Dopje Droom
Gebroken schil, gebroken licht
Techniek: Olieverf op paneel
Maat: 10 x 15 cm (3,9 x 5,9 inches)
In een schelpje van stilte geboren,
waar licht door barstjes naar binnen glijdt,
ligt Dopje Droom nog half verscholen
tussen wat was en wat verschijnt.
Hij lacht al vóór hij echt ontwaakt,
alsof hij weet, heel klein en fijn:
dat elk begin, hoe breekbaar ook,
een wonder mag zijn
Luilekker Luppie
Techniek: Olieverf op paneel
Maat: 10 x 15 cm (3,9 x 5,9 inches)
Op een blad zo zacht als dromen
ligt Luppie languit, niets te moeten.
Een druppel glanst, hij knipoogt loom,
“Vandaag,” zegt hij, “ga ik… even groeten.”
Geen haast, geen plan, geen moeten-doen,
alleen wat liggen, kijken, zijn
want soms is het grootste avontuur
gewoon een middagdutje fijn
Pluimpje Prik
Onder de stekels woont iets zachts
Techniek: Olieverf op paneel
Maat: 18 x 13 cm
Met vingers licht als pluis en wind
gaat Pluimpje Prik te werk,
niet om te maken wat moet zijn,
maar om te voelen: “jij bent sterk.”
Hij kamt geen haren strak in lijn,
maar zoekt wat zacht verstopt nog zit
een klein stukje dat ooit begon
en fluistert: “zie mij… al is het dit.”
De stekels blijven wie ze zijn,
geen schaar die dat verdwijnen laat,
maar tussen prik en buitenkant
ontstaat een plek die open gaat.
En daar, heel stil, heel onverwacht,
ligt iets wat nooit echt is weggegaan:
een kind dat weer een beetje durft
om zonder schrik te bestaan
Hobbel Huub en Wipwilg Wies
Tussen vallen en vliegen
Techniek: Olieverf op paneel
Maat: 18 x 13 cm
Op een plank van ooit en straks
wippen Huub en Wies,
de één wat zwaar van denken soms,
de ander licht als bries.
Ze schommelen tussen groot en klein,
tussen “moeten” en gewoon,
waar lachen net iets sneller komt
dan het serieuze doen.
“Kom,” zegt Wies, “we gaan nog eens,”
terwijl de wereld zachtjes helt,
en Huub vergeet heel even weer
wat hij zichzelf vertelt.
En daar, precies in dat moment
tussen omlaag en omhoog zijn
woont het kind dat nog durft spelen
zonder reden… gewoon fijn